Add parallel Print Page Options

พระองค์เป็นที่ลี้ภัยของคนสิ้นหนทาง

บทเพลงมัสคิลของดาวิด เป็นคำอธิษฐานตอนที่ท่านอยู่ในถ้ำ

ข้าพเจ้าร้องตะโกนต่อพระยาห์เวห์
    ข้าพเจ้าร้องต่อพระยาห์เวห์เพื่อขอความเมตตา
ข้าพเจ้าระบายความทุกข์ทั้งหลายออกมาต่อหน้าพระองค์
    ข้าพเจ้าเล่าให้พระองค์ฟังถึงความทุกข์ยากทั้งหมดของข้าพเจ้า
เมื่อข้าพเจ้ารู้สึกท้อใจ พระองค์เฝ้าดูทางเดินของข้าพเจ้าอยู่
    พวกศัตรูวางกับดักไว้ตามทางที่ข้าพเจ้ากำลังเดินไปนั้น

ดูสิ ข้าพเจ้าไม่มีเพื่อนสักคนที่อยู่เคียงข้าง
    ข้าพเจ้าไม่มีที่หลบภัย ไม่มีใครสนใจว่าข้าพเจ้าจะอยู่หรือจะตาย
ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์
    และบอกกับพระองค์ว่า “พระองค์คือที่ลี้ภัยของข้าพเจ้า พระองค์คือทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าพเจ้าต้องการในโลกนี้”
โปรดฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าหมดสิ้นหนทาง
    ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้นจากผู้ไล่ตามข้าพเจ้าเพราะพวกเขาแข็งแรงกว่าข้าพเจ้า
ช่วยปล่อยข้าพเจ้าออกจากคุกแห่งความทุกข์ยากนี้ เพื่อข้าพเจ้าจะได้ขอบคุณพระองค์
    แล้วพวกคนดีๆจะได้มาร่วมเฉลิมฉลองกับข้าพเจ้าเพราะพระองค์ดูแลข้าพเจ้า

ร้องขอความช่วยเหลือจากพระผู้เป็นเจ้า

เพลงสดุดีแห่งความฉลาดรอบรู้ของดาวิด ยามที่ท่านอยู่ในถ้ำ[a] คำอธิษฐาน

ข้าพเจ้าร้องด้วยเสียงอันดังต่อพระผู้เป็นเจ้า
    ข้าพเจ้าใช้เสียงของข้าพเจ้าขอความเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้า
ข้าพเจ้าหลั่งคำรำพันของข้าพเจ้าออกมาต่อหน้าพระองค์
    และบอกถึงความทุกข์ของข้าพเจ้าต่อหน้าพระองค์

เวลาจิตวิญญาณข้าพเจ้าอ่อนล้า
    พระองค์เป็นผู้ที่ทราบทางของข้าพเจ้า
พวกเขาซ่อนบ่วงแร้วดักข้าพเจ้า
    ในเส้นทางที่ข้าพเจ้าเดินไป
ข้าพเจ้าเหลือบมองทางขวา
    แต่ไม่มีใครสังเกตดูข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าไม่มีที่พึ่งพิงเหลืออยู่อีกแล้ว
    ไม่มีใครสนใจข้าพเจ้า

โอ พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าร้องขอให้พระองค์ช่วย
    ข้าพเจ้าพูดว่า “พระองค์เป็นที่พึ่งพิงของข้าพเจ้า
    เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของข้าพเจ้าในดินแดนของคนเป็น”
โปรดฟังเสียงร้องของข้าพเจ้า
    เพราะข้าพเจ้าหมดกำลังใจแล้ว
ช่วยข้าพเจ้าให้รอดพ้นจากพวกที่ตามล่าข้าพเจ้าเถิด
    เพราะพวกเขาแข็งแรงเกินกว่าข้าพเจ้า
โปรดพาข้าพเจ้าออกจากคุกใต้ดิน
    เพื่อข้าพเจ้าจะได้ขอบคุณพระนามของพระองค์
บรรดาผู้ชอบธรรมจะอยู่โดยรอบข้าพเจ้า
    เพราะความกรุณาของพระองค์ที่มีต่อข้าพเจ้า